Gladheidbestrijding

Dussen ; 11 december 2010

Betreft  : gladheidbestrijding

Aan de voorzitter van de gemeenteraad van Werkendam

De vroege winter heeft er in onze gemeente Werkendam voor gezorgd dat de gladheidbestrijding al vroeg bemoeilijkt wordt door de beperkte aanwezigheid van strooizout. Volgens informatie komende vanuit de gemeente moet nu al selectief en behoedzaam gestrooid worden, en op secundaire wegen wordt zelfs helemaal niet (meer) gestrooid.

Ondanks de recente aanschaf van nieuw materiaal voor gladheidbestrijding gecombineerd met een nieuwe methodiek van nat zout strooien, moet er nu al zuiniger gewerkt worden.

Dit ondanks het feit dat deze nieuwe methodiek een zuiniger verbruik van zout zou moeten garanderen.

Allereerst denkt fractie SDc dat dit voor de betrokken medewerkers, welke gemotiveerd hun werk willen doen, niet bemoedigend is.

Daarnaast begrijpen veel inwoners van onze gemeente niet dat na een triomfantelijke presentatie van nieuw materiaal, er na vier dagen sneeuw al aan de rem wordt getrokken.

Tevens vragen wij aandacht voor onze ouderen. Het blijkt dat vooral ouderen als eerste de dupe te zijn van gladde voetpaden.

Vandaar stelt fractie SDc u de volgende vragen:

1.    Hoe kan het dat na vier dagen de zoutvoorraad te snel opraakt?

2.    Is er te weinig zout ingekocht?

3.    Waarop baseert de gemeente Werkendam haar inkoopgedrag?

4.    Heeft de nieuwe methodiek van nat zout strooien, relatie met dit probleem?

5.    De combinatie van nieuw materiaal en nieuwe methodiek zou efficiënter zijn dan de oude methodiek. Hoe is een zout tekort nu te verklaren?

6.    Het zout wat gebruikt wordt bij de nieuwe methode is duurder dan het gewone strooizout. Is het budget toereikend genoeg om voldoende zout in te kopen?

7.    Is dit type zout voldoende voorradig op de markt?

8.    Gaat u maatregelen nemen om deze dienstverlening verder te optimaliseren?

Zoals al geciteerd zijn vooral de ouderen onder ons het eerste slachtoffer van gladde voetpaden. Dit probleem doet zich vooral voor bij bejaardenwoningen en complexen.

Dit kan niet opgelost worden met de reguliere gladheidbestrijding maar vergt een specifieke aanpak. Al eerder heeft de fractie SDc voorgesteld om per kern, specifiek voor deze doelgroep, maatregelen te nemen. Wij zijn er van overtuigd dat onder andere lokale ondernemers onder gemeentelijke regie dit probleem kunnen tackelen.

Gezien de recente problemen bij gladheidbestrijding vragen wij extra aandacht voor dit specifieke probleem.

9. Erkent dit probleem?

10. Bent u bereid om hier op korte termijn maatregelen te nemen?

Gelieve de vragen van fractie SDc ingevolge art.35 van het reglement van orde, schriftelijk te beantwoorden.

In afwachting van uw antwoord,

met vriendelijke groet,

fractie SDc,

Jan Dokman

Peter Ribbers

column OPA: Sinterklaas is weer helemaal terug !

Wetenschappers laten vaak jaren na het gebeurde de onderlinge samenhang der dingen zien. Een oplettende waarnemer is echter ook nu al in staat om de samenhang tussen verschijnselen te signaleren. Toevallig is het niet: het naar buiten komen van de schandalen in de Rooms-Katholieke Kerk,  het op de markt brengen van een nieuwe Sinterklaasfilm en de opkomst van de PVV .

Dat het celibaat in de Rooms-Katholieke Kerk problematisch is, is al lang bekend. Maar de doofpot waar alles ingestopt werd was erg groot. Toen echter het deksel  van de doofpot werd gehaald bleek het een beerput te zijn. Op grote schaal blijken kinderen door geestelijken misbruikt te zijn. Het beeld van geestelijken veranderde hierdoor. Niet langer zijn zij de voorbeelden voor een goed leven.

De Kerk als hoeder van het fatsoen ?

En de geestelijke bij uitstek, Sinterklaas, moest zich ook bezinnen op zijn handelen. Dat Sint het goede voor heeft met de mens wordt niet meer door iedereen geloofd en kinderen op schoot nemen en belonen kan dat nog wel in deze tijd ?

Wordt het geen tijd om het ware gezicht van Sinterklaas te tonen ?

Tijdens dat bezinningsproces is er een film verschenen die een niet vaak belichte kant van Sinterklaas laat zien. HorrorSint vergezeld door zijn HorrorPieten zaaien dood en verderf. Sint niet als goedheiligman, maar als gewelddadigman. Mogelijk gaan 1,5 miljoen Nederlanders zich vergapen aan deze film.

Sinterklaas is hier niet langer de hoeder van het fatsoen, maar van het onfatsoen.

Die film loopt parallel met de opkomst van de Haagse HorrorSint, die -  dankzij 1,5 miljoen Nederlanders -  vergezeld door zijn Horrorbende de Nederlandse politiek onveilig maakt. Als een echte heiligman deelt hij de pakjes, de lakens uit. En wie hem tegenspreekt krijgt  onder uit de zak. De heiligman heeft wel moeite om zijn eigen zwarte pieten in toom te houden. De één drinkt te veel, de ander deelt een kopstoot uit een derde neemt het met de zedelijke fatsoensnormen niet zo nauw. De heiligheid van de Sint wordt door zijn eigen hulpjes soms zwaar op de proef gesteld. En onze Haagse HorrorSint is in dit alles niet de hoeder van het fatsoen, maar van het onfatsoen.

Het is geen toeval: de opkomst van de PVV en de hernieuwde belangstelling voor de - andere -Sinterklaas. De laatste jaren is in de Nederlandse politiek een stroming zichtbaar die terug wil naar ‘een echt, zuiver Nederland, waar je trots op kunt zijn’; een Nederland waar de Nederlandse feesten weer gevierd worden zoals vroeger. Maar de Nederlandse samenleving van nu is de gedroomde samenleving niet meer en dat is het duidelijkst zichtbaar in (extreem rechtse) stromingen van tegenwoordig. Het denken en handelen van de mensen die in deze bewegingen actief zijn, is te vaak niet in overeenstemming met de beleden idealen om geloofwaardig over te komen. De HorrorSint en zijn Horrorbende leiden ons niet naar een vreedzame samenleving. Het is dus maar goed dat Sinterklaas terug is en zich niet ophoudt bij de kerstboom. Dat doet te veel denken aan ‘Vrede op aarde’ en daar komt de Sint niet voor.

OPA